گرامر

جمله های شرطی در زبان انگلیسی

جملات شرطی در انگلیسی چهار نوع هستند:

1. نوع اول (با امکان تحقق کامل)

2. نوع دوم (وضعیت های خیالی مربوط به آینده)

3. نوع سوم (اصلا امکان تحقق ندارد)

4. نوع صفر (برای داده های عموما درست)

 

1. جملات شرطی نوع اول (ساده)

جملات شرطی نوع اول کاملا امکان تحقق دارند. از این جملات برای بیان یک شرط و یک نتیجه در آینده استفاده می شود.

برای قسمت اول شرط از زمان حال ساده و برای قسمت دوم از شکل آینده استفاده می شود:

If I study, I will pass the exam.

اگر درس بخوانم، امتحان را پاس خواهم کرد.

If I have enough money, I will go to Japan.

اگر پول کافی داشته باشم، به ژاپن می روم.

 

نکته: به جای will برای آینده می توان از افعال کمکی زیر هم استفاده کرد:

may, can, must, should, could

2. جملات شرطی نوع دوم (متوسط)

جملات شرطی نوع دوم وضعیت های خیالی مربوط به آینده را نشان می دهد. از این نوع از جملات شرطی که مربوط به زمان آینده می شوند برای چیزهایی که غیرممکن هستند یا حالت های خیالی استفاده می کنیم.

[su_note note_color=”#046cde” text_color=”#ffffff” radius=”10″]توجه کنید با اینکه افعال این جملات از نوع گذشته است با این حال منظور زمان آینده است.[/su_note]

برای قسمت اول از حالت ماضی ساده و برای قسمت دوم از would استفاده می کنیم:

If I studied, I would pass the exam.

اگر درس می خواندم، امتحان را پاس می کردم (ولی الان درس نمی خوانم که پاس کنم).

اگر درس بخوانم، امتحان را پاس خواهم کرد. (ولی الان درس نمی خوانم که پاس کنم).

If I had enough money, I would go to Japan.

اگر پول کافی داشتم، به ژاپن می رفتم ولی الان پول کافی ندارم که بروم).

 

نکته: به جای would از افعال کمکی زیر هم می توان استفاده کرد:

might, would

نکته 2: برای اول شخص به جای was از were استفاده می شود:

If I were there, I would go.

اگر آنجا بودم، می رفتم (ولی الان آنجا نیستم که بروم).

نکته 3: would ممکن است به ‘d کوتاه شود:

If he needed any money, I’d lend it to him.

اگر او پول لازم داشت، به او قرض می دادم (ولی الان او پول لازم ندارد).

 

3.جملات شرطی نوع سوم (سخت)

(قبل از خواندن این بخش باید با زمان ماضی بعید و ماضی نقلی آشنا باشید)

پیشنهاد ما:  کاربرد ?How Long (چه مدت) در زبان انگلیسی

جملات شرطی نوع سوم اصلا امکان تحقق ندارند و مثلا برای بیان حسرت در گذشته استفاده می شود.

برای قسمت شرطی از حالت ماضی بعید و برای قسمت بعدی از would بعلاوه ی ماضی نقلی استفاده می شود:

If I had studied, I would have passed the exam.

اگر درس خوانده بودم، امتحان را پاس می کردم (=ای کاش درس خوانده و پاس کرده بودم ولی نخواندم و افتادم)

If I had had enough money, I would have gone to Japan.

اگر (آن موقع) پول کافی داشتم، به ژاپن رفته بودم (=ای کاش پول کافی داشتم که به ژاپن بروم ولی نداشتم).

If he had driven more carefully, he wouldn’t have been injured.

اگر با دقت بیشتری رانندگی کرده بود، صدمه نمی دید.

 

نکته: برای نوع سوم امکان حذف if و تغییر به شکل زیر ممکن است:

Had I studied, I would have passed the exam.

4. جملات شرطی صفر

جملات شرطی نوع صفر برای گفتن اطلاعاتی استفاده می شود که عموما درست است و قسمت دوم همیشه رخ می دهد.

برای این نوع، برای هر دو بخش جمله شرطی از حال ساده استفاده کنید:

If people eat too much, they get fat.

اگر آدم ها زیاد غذا بخورند، چاق می شوند.

If you touch a fire, you get burned.

اگر به آتش دست بزنی، دستت می سوزد.

People die if they don’t eat.

اگر آدم غذا نخورد می میرد.

Snakes bite if they are scared.

اگر مارها بترسند نیش می زنند.

If babies are hungry, they cry.

اگر نوزادها گرسنه باشند، گریه می کنند.

If my husband has a cold, I usually catch it.

اگر شوهرم سرما بخورد، معمولا من هم می گیرم.

 

یک کاربرد مهم شرطی صفر برای دستورات امری است:

If Bill phones, tell him to meet me at the cinema.

اگر بیل زنگ زد، به او بگو او را در سینما می بینم.

Ask Pete if you’re not sure what to do.

اگر مطمئن نیستی چه کار کنی از پیت بپرس.

If you want to come, call me before 5:00.

اگر می خواهی بیایی، قبل از 5 به من زنگ بزن.

 

مثال ها:

If he had spoken Estella’s name, I would have hit him.

اگر اسم استلا را برده بود، می زدمش.

If one of us had stayed at home, we would have met.

اگر یکی از ما در خانه مانده بود، همدیگر را ملاقات کرده بودیم.

If she had missed the party, she wouldn’t have met Santiago.

اگر به مهمانی نرسید بود، با سانتیاگو دیدار نمی کرد.

Well, if I had written it down, I wouldn’t have forgotten.

خوب، اگر آن را یادداشت کرده بودم، فراموش نمی کردم.

این آموزش ها ممکنه برایتان مفید باشد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *